021. 8 dni...

Jeszcze 8 dni. Och, nie mogę się chyba doczekać... Nieee. Nie chcę zajęć. Chcę już widzieć znajomych <3 Och, jaaa. Jak ja za nimi tęsknię. Tak bardzo chcę pogadać o pierdołach z Olą B. pod salą nr 6, z Angeliką U. o yyy. Hyhy. <3 Ona już tam wie <3.
Ach, rozczuliłam się ^^ Ej, serio, tęsknię za Wami jak cholera. W szkole przynajmniej wszyscy jesteśmy razem, a nie jak na wakacjach. Wszyscy w rozjazdach -,-. Andzia w szpitalu - to mnie załamało! Kompletnie, do reszty. Ale od czego są jakże przydatne darmowe smsy do Plusa! ;D
Właśnie wspominam te cudowne czasy, gdy pierwszy raz spotkałam się z Andżeliką. Sama mnie zaprosiła na Facebooka, taak. Wiedziałam, że jest z klasy 2e i  to było. Nie znałam jej osobiście, ale przyjęłam, pomyślałam - co mi tam. Nic mi się nie stanie, zawsze to jeden znajomy więcej. Następnego dnia, powiedziała mi 'cześć'. Dzień później, rozmawiałyśmy jak dwie osoby, które znają się doskonale. Było mi miło :)
I tak z każdym dniem, nasza znajomość 'pogłębiała' się (nie wiem, czy to dobre słowo - w znaczeniu). Z czasem, stawałyśmy się przyjaciółkami. Lecz to nie było tak od razu - "przełomem" było pewne wydarzenie, które niech będzie tylko w naszej pamięci :) Od tego czasu, jesteśmy sobie bliskie.
Dziś, piszę do niej jakiegoś 64532546. smsa o treści "Lampa". Taak, gramy w 'na ostatnią literę' przez telefon xd Ach, nie ma to jak nudy. Ja siedzę leżąc na kocu, opalając się na kolor blady, ona zaś siedzi w szpitalu. Biedactwo dziś wraca. Jestem pewna, że się spotkamy. Na trzyczwartynkach <3

Wniosek z dzisiejszego postu? Posiadanie przyjaciół jest wspaniałe. Możesz zawsze na kogoś liczyć, na kimś polegać, komuś się wyżalić... <3

Wpis oczywiście dla Andżeliki ;*